سلام

بدست علیوحید

سلام

همیشه شروع کردن سخته!

الان حتی مطمئن نیستم که می خوام این وبلاگ عامیانه نگارش بشه یا رسمی. فعلا که عامیانه شروع شده…

اگر منو می شناسی که هیچ اگرم نمی شناسی به این صفحه ی 360 برو تا بشناسی، البته در مورد اسمم یه نکته ای هست: یه سری که منو یگانه صدا می کنن (این عده یا خیلی محترمن یا منو زیاد نمی شناسن) و یه عده هم منو علی صدا می کنن که این عده لطف دارن به من و اما یه عده ی کثیر اسم بنده رو «عله وحد» گذاشتن که واقعا این ابتکار جای تشکر داره!!

مطلب دوم اینه که اصلا چرا وبلاگ درست کردم و چرا می خوام بنویسم؟ یه دلیل اساسی وجود داره اونم اینکه بنده اصولا الافم (ببینم ! الاف درسته یا علاف؟) با این هما سعی می کنم چرت ننویسم اما شمام دیگه خیلی توقع نداشته باشین.

در مورد اسم وبلاگ ممکنه سؤال پیش بیاد، دوسیه که در زبان فرانسه dossier نوشته می شه به معنی پرونده اس !که در زمان پهلوی اول و قاجار در فارسی رواج داشته ، این وبلاگ هم چون موضوع خاصی نداره (و مهمتر اینکه خواننده هم نداره) خیلی شبیهه به یه پرونده که من جفنگیاتمو توش تلمبار(تل انبار) می کنم . حالا اگه ۴ نفر آدم حسابی اومدنو خوششون اومد مایه ی تفاخر و مباهاته (مباهات با ح نیست؟ شرمنده من املام صفره)

خلاصه اینکه این وبلاگ همه چی توش پیدا میشه ، (یعنی ایشالا خواهد شد) از داستان کوتاه و قطعه ی ادبی و مقالات مختلف گرفته تا طنز و جوک (یا جک) و انتقاد و اخبار ورزشی و معرفی گروههای موسیقی و شایدم گهگاه مقالات سیاسی البته مقاله ای که آخرش به من ستاره ندن.

لطفا اگر گاهی سری به ما زدین یه نظری هم بدین ( من اینو تو همه ی وبلاگا خوندم اما تا حالا به هیچ کدوم نظر ندادم ، شما مثله من نامرد نباشین )

در ضمن کسایی که دنیاشون دیوانه ی دیوانه اس یاد بگیرن ! (اینو همه لازم نیست بخونن ، طرف خودش می فهمه )

Advertisements