پوزخند کج و معوج

بدست علیوحید

یه وقتهایی آدمها گم می شوند. گمِ گم. اصلاً نمی توانی پیدایشان کنی. اصلاً خودشان هم نمی دانند کجا هستند. ازشان هم که بپرسی چیزی دستگیرت نمی شود. چهره شان می رود در هم و سر می اندازند به دو طرف و ولنگارانه پوزخند کج و معوجی تحویلت می دهند و با تفاخر می گویند که به جان عزیزت خیلی گرفتارم. بعد هم ولشان که می کنی دل توی دلشان نیست بندگان خدا که آخر من کجایم…

Advertisements