رنگ آب دهن مرده

بدست علیوحید

سر کوچه که رسیدم دیگه دلم نمی خواست بپیچم توش. آخه که چی؟ اومدیمُ من رفتم تو این کوچه ی نکبتی و رفتم دم همون درِ که تخت سینه ش آبیه (از این آبیا که می گن رنگ آب دهن مرده س) بعد نرده های عمودی سرمه ایم داره. اومدیمُ در زدم اصلاً. بعدش که چی؟ قراره کی بیاد درُ باز کنه؟ نکنه قراره صدای بچه گی خودمُ از تو اف اف بشنوم؟ جز اینکه می رم (اگه اصلاً رام بدن) می بینم همه چی یه چیز دیگه س؟ همون جا از سر کوچه آپارتمان له و لورده رو یه نگاه انداختم. رامُ کشیدم رفتم.

Advertisements